کد خبر 552
۹ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۰:۵۷

نگاهی به چالش‌های مالی شرکت‌های فولادی

نگاهی به چالش‌های مالی شرکت‌های فولادی

شرکت‌های فولادی نیز چه در صنایع بالادست و چه در صنایع پایین‌دست به گردش مالی بالایی نیاز دارند تا بتوانند با تمام ظرفیت خود در این چرخه باقی بمانند. مشکل کمبود نقدینگی یکی از مشکلاتی است که همواره شرکت‌های فولادی با آن دست به گریبان هستند.

به گزارش پایگاه خبری آهن‌نیوز، صنعت فولاد در زمره صنایع پرهزینه و سرمایه‌بر به‌شمار می‌رود که در چرخه تولید نیازمند منابع مالی قابل‌توجه و کافی است. بهای سنگین مواد اولیه، طول دوره تولید و عرضه محصول، زمان لازم جهت واریز و برگشت بهای محصولات همگی از عوامل تاثیرگذار بر نیاز تولیدکننده فولاد به نقدینگی محسوب می‌شود.

روش‌های مختلفی از جمله حمایت بانکی، حضور در بازار سرمایه، اوراق قرضه، ال‌سی داخلی و دریافت حمایت از صندوق‌های توسعه، حمایت صنایع بالادست از صنایع پایین‌دست و تهاتر و… روش‌هایی به‌شمار ‌می‌روند که واحدهای فولادی از طریق آنها می‌توانند گردش مالی خود را تامین کنند. اما در این میان حمایت خود زنجیره فولاد مرحله به مرحله از صنایع پایین‌دست می‌تواند بیش از پیش به تامین مالی این واحدها در این زنجیره کمک کند و این امر نیز نیازمند نگاه فراجزیره‌ای داشتن است که هر حلقه خود را مجزا از سایر حلقه‌ها در این زنجیره نبیند.

شرکت‌های فولادی نیز چه در صنایع بالادست و چه در صنایع پایین‌دست به گردش مالی بالایی نیاز دارند تا بتوانند با تمام ظرفیت خود در این چرخه باقی بمانند. مشکل کمبود نقدینگی یکی از مشکلاتی است که همواره شرکت‌های فولادی با آن دست به گریبان هستند.

محمدحسین بصیری، مدیرعامل هلدینگ گسترش صنایع و معادن ماهان درباره ضرورت تامین نقدینگی واحدهای فولادی عنوان کرد: واحدهای تولید شمش فولاد یا نورد برای تامین نقدینگی خود همواره با مشکلاتی روبه‌رو هستند. این واحدها بسته به ظرفیت تولید خود بین ۳۰۰ تا ۵۰۰‌ میلیارد تومان به سرمایه در گردش نیاز دارند تا بتوانند مواد اولیه موردنیاز خود را خریداری کنند تا پس از تولید، درآمد لازم را برای ادامه چرخش تولید کسب کنند.

بصیری در پاسخ به این پرسش که تامین مالی واحدهای فولادسازی معمولاً به چه صورت انجام می‌گیرد، عنوان کرد: تامین مالی واحدهای فولادسازی یک فرآیند پیچیده به‌شمار می‌رود. فروش سلف، انتشار اوراق سلف استاندارد موازی، اوراق صکوک، اوراق اجاره، تسهیلات بانکی و… از مهم‌ترین روش‌های تامین مالی محسوب می‌شوند که در این میان تسهیلاتی که بانک‌ها ارائه می‌دهند با نرخ بهره‌های بالا همراه هستند، از همین رو بهره‌های بالای ۲۵‌ درصد از جذابیت چندانی برای واحدهای فولادسازی به‌شمار نمی‌روند، چراکه حاشیه سود این واحدها به ۲۵‌ درصد نمی‌رسد که دریافت آن به‌صرفه نخواهد بود.

وی با اشاره به این موضوع که دولت از تولیدکنندگان با قاطعیت مالیات دریافت می‌کند، گفت: دولت‌ها باید نگاه توسعه‌ای به کشور داشته باشند و در این جهت لازم است که ضمن حمایت؛ زیر بال و پر تولیدکنندگان را بگیرند و زمانی که تولیدکنندگان در بازار بزرگ و قدرتمند شدند، از آنها مالیات دریافت کند.

مدیرعامل هلدینگ گسترش صنایع و معادن ماهان در ادامه خاطرنشان کرد: کار تولیدکننده مانند کاشتن یک نهال است که این نهال نیاز به توجه دارد که پس از بزرگ شدن می‌تواند هم خود منتفع شده و هم دولت می‌تواند از طریق دریافت مالیات از این واحدها منتفع شود. بنابراین ضروری است که دولت‌ها با در نظر داشتن تمهیدات و مکانیزم‌های پشتیبانی موثر در مورد اخذ مالیات، ضمن حمایت از تولیدکنندگان موجبات توسعه پایدار را فراهم کنند.

بصیری با اشاره به این موضوع که واحدهای تولیدی به دلیل نداشتن نقدینگی کافی ناگزیر به انجام کار به ‌صورت تهاتر محصول با مواد خام مصرفی هستند، خاطرنشان کرد: برای نمونه واحدها به تهاتر آهن اسفنجی با میلگرد اقدام می‌کنند که به نوعی این روش، روش کارمزدی محسوب می‌شود، از این رو چنین روش‌هایی سود چندانی به همراه نخواهند داشت، اما برخی واحدها برای بقای خود، ناگزیر به انجام چنین تهاتری هستند.

پایان پیام/ ف

کد خبر 552

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
5 + 3 =