صالح ربیعی، فرزند معاون اجتماعی رئیسجمهور، اظهارات مربوط به خرید شمش فولادی از شرکت چادرملو توسط شرکت «تهران تینو» را ادعایی بیپایه و اساس معرفی کرده و آن را رد نمود.
خیلی شفاف بگویم؛ اینها خبرنگار نبودند، «شکارچی» بودند. سناریویشان کلاسیک بود. جمعآوری اطلاعات (واقعی یا ساختگی)، فشارِ رسانهای، و بعد… «پیشنهادِ سکوت!». اگر مدیرِ یک شرکت فولادی یا پتروشیمی حاضر به پرداختِ پولِ کلان میشد، قضیه «ماستمالی» میشد و خبرهای تخریبی حذف یا اصلا منتشر نمیشد.
شرکت معدنی و صنعتی گهرزمین اجرای فاز نخست پروژه IPCC خود را به شرکت بینالمللی مهندسی ایران، ایریتک، سپرده است؛ قراردادی که میتواند یکی از مهمترین پروژههای فناورانه در زنجیره استخراج سنگآهن کشور باشد، اما همزمان چند سؤال درباره رقم قرارداد، فرآیند انتخاب پیمانکار و سوابق شرکت برنده را دوباره به میان میآورد.
سالها پاسخ صنعت فولاد به ناترازی انرژی، گلایه از محدودیتها بود. اما تکرار خاموشیها و فشار هزینهها، حالا سؤال را عوض کرده است. بهجای اینکه فقط بپرسیم چرا انرژی نیست، باید بپرسیم چه بخشی از انرژی آینده را خودمان میتوانیم بسازیم؟
آقایانِ برگزارکننده! دورانِ روایتهای یکطرفه تمام شده است. اگر جرأت دارید، به جای تکرار مکررات، از عدالت در زنجیره و شفافیتِواقعی بگویید. صنعت فولاد ملکِ شخصیِ چند هلدینگ و چند رسانه نیست که با همایش، برایش تعیین تکلیف کنید.
به گزارش خبرنگار رسانه خبری آهننیوز؛ کیوان جعفری طهرانی، تحلیلگر ارشد صنعت فولاد ایران گفت ظرفیت اسمی تولید فولاد کشور به بیش از ۷۰ میلیون تن رسیده، اما تولید واقعی طی سالهای گذشته در محدوده ۳۲ میلیون تن باقی مانده است؛ شکافی که به گفته او، نتیجه سیاستگذاری نادرست و توسعه بدون توجه به زیرساختهاست....
